Beste behin ere, 2021aren azaroaren 21etik 29ra bitartean Titirijai ospatuko dugu, Tolosako Nazioarteko Txotxongiloen Jaialdia.

DENENTZAKO jardueraz jositako Titirijai bat: haur zein heldu, profesional nahiz zale, badaude denoi zuzendutako jarduerak, zuk zeuk ere goza dezazun.

Informazio gehiago hemen.

Egileak bere azken liburuaren aurkezpena egingo du – Naturaren soinua -, naturak bere soinu-bandaren bidez bere buruari kontatzen zaio. Gure herrialdeko naturgunerik onenetako batzuen ibilbidea ez da bere orrialdeetan amaitzen, baizik eta, loturen bidez, bere soinu-paisaiak entzuten jarraitzen du.

Emaitza naturan kanta, trina, kroa, brama, ulua edo estridulatzen dituen guztiarekin egindako konposaketa bat da, soinu-biodibertsitate handiaren erakusgarri bat, edo, nahiago bada, kontzertu natural handiaren zatirik onenen hautaketa bat. Eguneko ordu guztietan, lau urtaroetan zehar.

Carlos de Hita (Madril, 1959) naturaren eta soinu-paisaiaren soinua grabatzen espezialista da. Duela 30 urte hasi zen jarduera hori egiten. Dokumentalen gidoilaria da, naturari eta haren soinuei buruzko blog bat argitaratzen du eta urteak daramatza SER katean parte hartzen. Biodibertsitatea Zaintzeko BBVA Fundazioaren saria.

Soinuarekin mota guztietako euskarrietan lan egiten du. Batzuetan irudiaren osagarri gisa, beste batzuetan elementu narratibo independente gisa.

PANTERASek lau urteko abentura kontatzen du. Andoni Canela eta haren seme Unai munduan zehar dabiltza planetako lekurik basatienetan azken felido handien bila. Emaitza: formatu handiko liburua eta Wanda Naturak ekoitzitako film dokumentala. Aita eta semea Mato Grossoko jaguarraren, Kalahariko gepardoaren, Rajastango tigrearen, Patagoniako pumaren, Ceilango lehoinabarraren, Sierra Morenako katamotz iberikoaren eta Masai Marako lehoiaren bila joan dira. Zeharkaldia hainbat urtez luzatzen da, eta “munduko sabaian” amaitzen da. Han, Andoni eta Unai Tibeteko eta Himalayetako mendietan bizi den elurretako lehoinabar ospetsua bilatzen saiatzen dira. Andoni Canelak egindako proiektu hau eta beste batzuk aurkeztuko ditu, Xavier Moretekin batera, zeremonia maisu gisa.

Andoni Canela (Tutera 1969) ingurumen-kazetaritzan espezializatutako argazkilaria da. Bere lanak hainbat komunikabidetan argitaratzen dira, hala nola National Geographic, La Vanguardia, El País, BBC Wildlife, Newsweek eta Sunday Times. Goya sarietarako izendatu zuten, “Unairen bidaia” dokumentalaren bidez (2016). Familiarekin batera planeta osoan zehar ibiliko da, 7 animalia enblematiko bilatzeko, argazkiak ateratzeko eta haien egoera larria erakusteko.

Xavier Moret kazetari eta idazlea da. Bartzelonan jaio zen 1952an, eta ia mundu osoan ibili da. Bere erreportajeak El País, La Vanguardia, National Geographic eta Altaïr argitalpenetan argitaratu ditu. Eleberriak eta bidaia-liburuak idatzi ditu. Azken horien artean daude “Islandia, la isla secreta” (2002), “A la sombra del baobab” (2006), “La memoria del Ararat” (2015), “Grecia. Viaje de otoño” (2016), “Tras los pasos de Livingstone” (2019) eta “Historias de Japón “(2021)

Josu Iztuetaren gogoetak bidaiatzeari buruz. Ibilbide pertsonala eta profesionala bost kontinenteetan zehar, Agurtzane Belaunzaranekin.

Herri txikiz inguratutako Tolosa industrialean jaio nintzen1957an. Alpino Uzturre elkateak ate asko ireki zizkidan eta pertsona jakin batzuk mundua nola begiratu erakutsi zidaten… neronek aukeratutako bizitza eraman dut baino bidea ez da oso erosoa izan.

Agurtzane Belaunzaranek kazetaritza eta bidaiak tartekatzen ditu. Gidari gisa lan egin du Zeelanda Berrian, Iranen eta Afrikako herrialde batzuetan.

Dena gaizki ateratzen den bidaia abentura ezin hobe bihurtzen da. Lau kideko espedizio bat Finisterretik abiatu da, Hego Afrikako Cabo de las Agujas iristeko asmoz, ozeano Atlantikoan agertzen diren herriak, tradizioak eta paisaiak irudikatzeko. Baina Covid 19ko pandemiak guztia baldintzatuko du. Gainditzearen kontakizuna da hau, bizitzari, askatasunari eta gizakiak mugitzen jarraitzeko duen beharrari egindako ordain bat, bidaiatzea debekatu diguten garai honetan.

Daniel Landa dokumentalen egilea da eta bokaziozko bidaiaria. Hainbat espedizio zuzendu ditu eta 130 herrialde baino gehiago bisitatu ditu. “Un mundo aparte” eta “Pacífico” hedapen handia izan zuten nazioartean (National Geographic, France TV, Univisión…), eta bere azken lana, “Atlántico”, TVEko La 2an emititu berri da.

AMALUR jardunaldiei buruzko atzera begirakoa, 2006an hasi zenetik gaur egunera arte.
Alberto Luengo Tellecheak (Tolosa, 1970eko udazkena) Asiarekiko grina duela aitortzen du, bere bizimodu intimo bizienetakoak bizi izan dituen lurraldea. Biologian lizentziatua da, zoologian espezializatua. Ahal duen guztietan bidaiatzen du. Beharrez, ihes egiteko eta (bere burua) bilatzeko bidaiatzen du. Berak haiku on batekin gozatzen du, muturreko paisaiekin, animalien portaerarekin eta betiko lagunekin hizketan. AMALURen zuzendaritzan darama sortu zenetik, 2006an.

Javier Moro elkarrizketatuko du Ylenia Benitok, eta idazle madrildarraren lana aztertuko du, bere literatura-lanak ingurumenean eta gizartean izan duen garrantzia erakutsiz

Javier Moro (Madril, 1955) Espainiako literaturaren egile maiteenetako bat da. Planeta 2011 saria irabazi zuen “El Imperio eres tú-rengatik”, Brasilgo nazioaren sorkuntzaren epopeiak, eta 2018an Udaberri Saria irabazi zuen “Mi Pecado-rengatik”, Conchita Montenegro aktorearen eta Leslie Howard-en arteko maitasun-harremana. A flor de piel (2015) liburuan, Espainiaren historiako gertaera ahaztua eta haren pertsonaiak kontatzen dituena, besteak beste, Isabel Zendal, historiako nazioarteko misioan lehen erizaina izan zena, eta autoreak ahanzturatik erreskatatu zuena, pandemiarekin gaurkotasunera itzuli dela eta azken urtean beste sei edizio egin direla. Argitaratu berri du “A prueba de fuego”, Rafael Guastavinoren istorioa, ‘El arquitecto de Nueva York’, New York Timesek zehaztu bezala.

“La pasión india” (Seix Barral, 2005) eleberria, Kapurthalako maharajarekin ezkondu zen dantzari espainiarraren istorioa, azken urteetako kritika eta salmenta arrakastatsuenetako bat izan da. 2008an Sonia Gandhi eta Nehru familiaren “El sari rojo” (Seix Barral) argitaratu zuen, Indian eztabaida sortu eta bi milioi irakurleren interesa piztu zuen liburua.

Gizarte eta ingurumen aldetik eduki handia duten liburuak ere idatzi ditu, benetako gertaeretan inspiratuak, hala nola “Senderos de libertad” (Seix Barral, 1992), Chico Mendes kaukeroaren saga Amazonian;” El pie de Jaipur” (Seix Barral, 1995), tragedia handietatik bizirik atera diren bi emakumeren arteko adiskidetasun-istorioa, “Las montes de Buda” (Seix Barral, 1998), bi erlijioso tibetarren epopeia Dalai Lamaren bila, eta “Era medianoche en Bhopal” (2001), historiako industria-hondamendi handienetako bat irudikatzen duena, Dominique Lapierrerekin lankidetzan idatzia eta 2002ko Christopher Award-en irabazlea.

Gaztetatik, Javier Morok prentsa-hedabide nazional eta atzerritarretan kolaboratu izan du, baita zinemako gidoietan eta dokumentaletan ere (“Valentina”ren gidoilari eta ekoizle izan zen Anthony Quinn eta Jorge Sanzekin).

Ylenia Benito Morán (Irun, 1985) lanbideko eta bokazioko kazetaria da. Hainbat komunikabidetan lan egin du: telebistan, prentsan eta irratian, tokiko gaurkotasunak eta mota guztietako gai eta ekitaldi kulturalak eztaliz, batez ere zineman eta literaturan.

Hizlariak:

  • Fernando Valladares: “Biodibertsitatearen krisiak zer dakarren eta zer irabazten dugun, leheneratzen badugu”
  • Carles Castell: “Naturguneek GJHak lortzeko eta lurralde-paradigma berrian duten zeregina”
  • Rosa M. Calaf: “Kazetaritza zorrotza eta independentea behar da ingurumen krisiari aurre egiteko kazeritza zorrotz eta independentearen beharra”

Planeta Bizia txostena WWFren argitalpena da, eta bi urtetik behin munduko biodibertsitatearen joerak eta planetako osasuna aztertzen ditu. 2020ko txostenak zientifikoki egiaztatzen du giza jarduera planetako sistema naturaletara mugan eramaten ari dela. Txostenaren arabera, planetako biodibertsitatea izugarri jaitsi da:% 68 1970etik. Gure osasuna naturaren araberakoa da.

Testuinguru horretan, hain zuzen ere, GJH Garapen Jasangarriko Helburuak gure gizarteak gaur egun duen erronkarik handienari aurre egiteko aukera baliotsua, hau da, ingurumen-krisia geldiaraztea. Egoera larrian gaudenez, ezinbestekoa da denon premia, konpromisoa eta laguntza aurrera egiteko. Diziplina desberdinak, baina osagarriak, hala nola ekonomia, gizartea eta ingurumena, izan behar dira ongizatearen bidean gidatuko gaituzten ardatz nagusiak.

Fernando Valladares biologian doktorea da, Ikerketa Zientifikoen Kontseilu Goreneko ikertzailea eta Madrilgo Rey Juan Carlos Unibertsitatean irakasle elkartua. Izen handiko zientzialaria da, eta ikerketa ugari egin ditu biodibertsitatearen zereginari eta klima-aldaketak eta giza jarduerak ekosistemetan dituzten inpaktuei buruz. 2021ean Jaume I saria jaso zuen, Ingurumenaren babesa kategorian.

Carles Castell biologia-zientzietan doktorea da (ekologia espezialitatea) UABen. Hamar urtez, Mediterraneoko ekosistemek perturbazioen aurrean duten dinamikari buruzko ikertzailea izan zen. Ondoren, natur ondarea planifikatu, kudeatu, jarraitu eta ikertzeko programak garatu ditu Bartzelonako Diputazioko Naturguneen Alorrean. Parkeen Europako Federazioaren Espainiako Ataleko lehendakaria izan da. Gaur egun, Bartzelonako Diputazioko Klima Ekintza Saileko ingurumen-programen eta -ekintzen segimenduaren arduraduna da.

Rosa María Calaf, zuzenbidean eta kazetaritzan lizentziatua eta 1970etik RTVEn, korrespontsala izan da Estatu Batuetan, Sobietar Batasunean eta Errusian, Hego Amerikan, Italian eta Vatikanoan, Asia Pazifikoan eta Txinan. 183 herrialde bisitatu ditu, eta azken lau hamarkadetako historia osatu duten gertaerak azaldu ditu, lehen pertsonan aldaketak eta eredu-aldaketak bizi izan baitituzte.

Ikastaro honen bidez, emakumeek munduan egindako irudikapenak ezagutuko ditugu. Mendeetan zehar, bidaia debekatuta egon da haientzat, eta haien ahots eta begiradarik gabe, geografia batzuk ikusezinak geratu dira. Bidaiarien testu eta irudien bidez, gogoeta egingo dugu emakumeak naturan, paisaian eta, azken finean, aldaketa globalean duen inplikazioaz hausnartuko dugu.

 

– Bidaia eta emakumea. Mugikortasun debekatua, mugikortasun galdua.

– Emakumeak emakumeaz hitz egiten du. Mary Pierrepoint (Lady Mary Wortley Montagu)

– Munduaren amaiera eta identitatearen bilaketa. Annemarie Schwarzenbach.

– Hiriko paisaia eta sororizazioa. Vivian Gornick.

– Nola bidaiatu eta idatzi gaur.

Patricia Almarcegui idazlea eta literatura konparatuko irakaslea da. Literaturaren Estetikan eta Kultura Azterketetan oinarritzen da haren ikerketa. Irakasle gonbidatua izan da The American University of Cairon eta Sorbonen, Paris. Ikerketa-egonaldiak egin ditu Columbiako Unibertsitateko Literatura Konparatu eta Soziologiako Institutuan, New Yorken. Hona hemen liburuetako batzuk: “Ali Bey y los viajeros europeos a Oriente”,” El sentido del viaje” (Fray Luis de León 2. saiakera-saria), “El pintor y la viajera” (frantseserako eta perserako itzulpena), “Una viajera por Asia Centra”l, “Conocer Irán”, “La memoria del cuerpo” eta “Los mitos del viaje” (hamar urte baino gehiagoko bidaiari buruzko hausnarketa). Kolaboratzailea da, besteak beste, eldiario.es, ABC, La Vanguardia eta El País egunkarietako kultura-gehigarria. Shiratzen bizitzearen ondorioz, arte garaikidearen eta poesiaren proiektua ere idatzi zuen: “El murmullo de la tumba de Hafez” (poetaren hilobian aurkeztua, Shiraz, Matadero eta Casa Araben). Argitaratu berri du, “Cuadernos perdidos de Japón” (Candaya, 3. edizioa), frantsesera laster itzulita.

*Mintegia gazteleraz izango da

Brahmsek Brême hirian idatzi zuen “Requiem alemana”, 1868ko apirilean, bere ibilbidea punturik gore-nean zegoenean. Hala, Brahmsen garaikideek, gerora bizirik zeuden musikagileen artean garrantzitsuene-takotzat jo zutenek, haren garaipen gisa hartu zuten lan hau.
Hasiera batean hileta-lan baten proiektua zena bere aholkulari eta lagun Robert Schumannen heriotza-rekin jaio zen 1856an, baina Requiemaren konposaketa-lana, berez, bere ama hil ostean hasi zen, 1865ko apirilean.
Obra osatzen duten alemanezko 7 zatiak Brahmsek berak atera zituen Luteroren bibliatik, egunero-egunero irakurtzen zuen testutik, hain zuzen. Hala ere, ez da hileta-elizkizunetarako erabiltzen, ez baitu liturgiaren esaldirik barne hartzen; genero bitxia da: hileta-kantata barrokoa, Schutzek eta Bachek ilus-tratu zutena (Actus tragicus).
Pertsona sufritua da obraren bihotzean dagoena eta ez sinesmen absolutuaren baieztapena.
Latinezko liturgia katolikoa hildakoen otoitzetik hasten den bitartean “jauna emaiezu betirako atsede-na”, Requiem alemaniarra bizidunen gain oinarritzen da: “Bedeinkatua izan bedi bere mina, utzi lasaitua har dezaten…;”. Bihotzak hartzen du leku nagusia, eta bihotza da Brahmsen printzipio gizatiar eta uni-bertsalak iragartzen dituena.
Bakarlariek noizean behin hartzen dute parte: patuaren aurrean irrikaz dagoen gizona irudikatzen du baritonoak; sopranoak, aldiz, barealdia: lurreko existentziaren amaierak, beldurra izatetik urrun, bakea dakar, eta kezka guztien askapena.
“Londresko” bertsio hau, koru, bakarlari eta pianoarentzat egina, Londresen bertan interpretatu zen lehendabiziko aldiz, 1871n. Orkestraren murrizketa soil bat baino haratago doa; halaber, Brahmsek be-rak berridatzi zuen bertsioa, editorearen eskariz, obraren hedapen handiagoa ziurtatzeko.
Programa espiritualtasun garaikideko abesbatzen adierazpen ezberdinekin hasten da: Xabier Sarasolaren “Ke orbelen meza”, 12 ahotsetara, espresuki Kea ahots taldeari eskainia, eragin klasiko eta inpresionista argiekin, Sisask edo Dusapinen lengoaia erradikalenetaraino, Aita Donostiaren Jesu mi dulcissime erromantikotik pasatuz.
Bigarren zatian, Ravel, Bello-Portu (bere mendeurrenaren urtean) eta Azurzaren obra profanoak. Takemitsu egile japoniarrarena, XX. mendeko garrantzitsuenetako bat, bere Vocalise, Afrikako musika herrikoia eta jazzaren akordeak biltzen dituena.

XABIER SARASOLA

“KE ORBELEN MEZA”tik:
(n. 1960) Missa Arboris Fumi Foliis *
(Hitzak: Mikel Sarriegi)

1. Gloria
2. Sanctus
3. Neguan orbela

PASCAL DUSAPIN (n. 1955)

Umbrae mortis

URMAS SISASK (n. 1960)

Oremus

AITA DONOSTIA (1886-1956)

O Jesu mi dulcissime

MAURICE RAVEL (1875-1937)

“Trois chansons”-etik:
1. Trois beaux oiseaux du Paradis
(Texto: Maurice Ravel)

TORU TAKEMITSU (1930-1996) De “Wind Horse” (1966):
Vocalise III

JAVIER BELLO-PORTU (1920-2004)

Chanson d’Amayur (1956)

Berceuse de Reparacea (1957)

Une vieille chanson d’amour (1944)

DAVID AZURZA (n. 1968)

Zirimiria

Suhar korua osatzen dugunok urte andana daramagu Tolosako Abesbatza Lehiaketara etortzen, bai entzule gisa edo abeslari moduan. Bertan, mundu osotik etorritako koruak entzun ahal izan ditugu, planetako baz-ter guztietako musikaz gozatu ahal izan dugu, proposamen berezi eta bitxiak deskubritu ditugu… eta horrek izugarri aberastu gaitu. Era berean, hemen izan diren koruetako abeslariek, gure herria, gure musika eta gure ohiturak ezagutu dituzte, eta Euskal Herriaren zatitxo bat eraman dute bueltan beren herrialdeetara.
Hori da “Tolosa”k duen altxor berezienetako bat: mundu osotik gurera dakarten kultur ondarea, eta gure etxetik beraienera daramatena. Eta hauxe da, hain zuzen, gaur aurkezten dizuegun programaren ardatza. Lehen zatian, mundu osoko konpositoreen musika entzungo dugu, lehiaketan sarritan entzuten ditugun konpositoreen musika, atzerriko abesbatzek ekarri ohi digutena. Bigarren zatian, aldiz, gure etxeko konpo-sitoreek idatziriko obrak eskainiko dizkizuegu, lehiaketara datozen abesbatzek nahitaez abestu behar izaten dituzten horietakoak, eta ondoren, beraien errepertorioetan txertatu ohi dituztenak.
Aurtengoa, egoerak hala behartuta, “lehiaketa” guztiz ezohikoa izan da. Espero dezagun, datorren ur-tean berriz, egoerak ahalbidetuko digula koru-musika mundutik etxera gerturatzen, eta gure etxetik mun-dura zabaltzen.
LEHEN ZATIA:
LA PASTORELLA AL PRATO, D. 513, Franz Schubert (Austria, 1797 – 1828) DER
GONDELFAHRER, D. 809, Franz Schubert (Austria, 1797 – 1828)
QUATRE PETITES PRIERES DE SAINT FRANÇOIS D’ASSISE,
Francis Poulenc (Francia, 1889-1963)
I. Salut, dame Sainte
II. Tout puissant, très saint
III. Seigneur, je vous en prie
IV. O mes très chers frères
TRES COROS DE HOMBRES, (B.76), op. 43, Anton Dvorak (Chequia, 1841 – 1901)
• Sorrow (Zal)
• Miraculous Water (Divna voda)
• The Girl in the Grove (Devce v haji
UBI CARITAS, Ola Gjeilo (Noruega, 1978)
GONE HOME, Arr. John Wykoff (Estados Unidos, 1982)
BIGARREN ZATIA:
NUNC DIMITTIS, Albert Alcaraz (Valencia, 1978)
LO ETA TILILI ETA TALALA (del cancionero de Azkue), Javier Busto (Euskadi, 1949)
• Loa, loa txuntxurrun berde
• Tilili eta talala
XULUFRAIA (del cancionero de Azkue, Xabier Sarasola (Euskadi, 1960)
MUTIL TXALEKO GORRI (del cancionero de Azkue), Junkal Guerrero (Euskadi, 1968)
IZAR EDERRAK (del cancionero de Azkue), Josu Elberdin (Euskadi, 1976)
AHOBEROKERIAK ETA AMORIUA, Eva Ugalde (Euskadi, 1973)
Euskara
X